Kim Unuttu Cafer Bellikçi’yi!

Cafer Bellikçi’yi, özellikle 2000’li yılların öncesinde Ulubey İmam Hatip Lisesinde okuyan öğrencilerin hatırlamaması, onunla bir hatırasının olmaması mümkün değildir.

Cafer amcanın babası İbrahim Bellikçi ile Hacı Ahmet Pamuk, Ulubey İmam Hatip Lisesinin olduğu araziyi eğitime bağışlayan, şimdiki zamanın değimiyle tam bir eğitim gönüllüleriydi. Babası İbrahim Bellikçi’nin izinden giden bir evlattı Cafer amcada.
Okuduğum 1986 – 1993 yılları arasındaki sosyal açıdan yaşam profilimizi ve öğrenci çevre ilişkisini iyi gözlemlediğimi düşünüyorum. Ailelerimiz Ulubey’de bir oda, giriş yada bodrum katında küçük bir daire kiralardı. Köyden iki komşu öğrenci yada tanıdık akraba iki, üç arkadaş bir olup birlikte aynı evde kalır birlikte okula gider gelirdik.
Küçük kardeşlere az büyük olan ağabeyler bakar, ablalar bakar analık babalık yaparlardı. İyi hatırlıyorum orta okul 1. sınıf şimdiki 6. sınıf öğrencisiyken yaşam ve hayat mücadelemiz o yaşlarda başlamış oluyordu. Ailelerimiz kıt kanat geçindikleri için, bizlere sundukları imkan ancak bu kadardı.
Şimdi daha iyi anlıyorum bizleri zor şartlar içerisinde okutmuşlar. Bizlerin zorluklar içerisinde büyümesi bu günümüze etki ettiğini, hayat mücadelesini bizlere o yaşlarda öğrettiğini şimdi daha iyi algılıyorum. Allah onlardan razı olsun, iyi ki! bizleri okutmuşlar.
Cafer amca ise bizim o dönmelerde yaşantımızın tam ortasında, orada yaşayan başka bir büyüğümüz Hanife teyze ile birlikte yer almaktadır. Aileler genelde ya Hanife teyzeye, yada Cafer amcaya çocuklarını teslim ederlerdi.
Cafer amcanın okulun yanında her zaman bakkalı, zaman zaman çay ocağı’da açık olmuştur. Çok leblebi tozunu yedik. Öğrenci arkadaşlarımın hatıralarını dinlediğimde ona çok zarar verdiğimizi görüyorum, çocukluk işte…
Bizlere zaman zaman kızardı, bizde onu kızdırmayı çok severdik. Özellikle Ulubey İmam Hatip Lisesinin yatılı bölümü açıldıktan sonra ben orada yatılı okudum, Cafer amca ile Hanife teyzenin gönüllü koruyucu aile gibi bizleri koruduklarını şimdi daha iyi anlıyorum.
Sosyal medyada gezinirken, DÜNDEN BUGÜNE ULUBEY DE HAYAT grubunda Cafer amcanın kızının paylaştığı fotoğrafını görünce bu yazıyı kaleme almayı istedim. Kızının onun için yazdığı yazı ve fotoğrafı yazımın sonuna eklerken, emeği üzerimizde olan herkesin bizlere hakkını helal etmesini istiyorum.

Abdülaziz Özen

 

Cafer amcanın kızı Melek Bellikli Demir;
Canım babacığım CAFER BELLİKCİ’NİN 3 ekim 1952 yılında hazırladığı bu kıymetli sayfayı benimle paylaştı . Ben de siz saygıdeğer ULUBEY LİLERLE paylaşmak istedim Tüm büyüklerime saygı ve sevgilerimi sunuyorum.

Kim Unuttu Cafer Bellikçi’yi!” için bir yorum

  1. ÇOK. ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM
    Allah sizlerden de razı olsun babam Cafer annem Safinaz adına çok teşekkür ederim ikisinde kimseyi üzmeyen kendi geçimleri için calişan kişilerdi
    Öğrencilerin de belki bizde hakkı vardır helal etsinler

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir